„Nothing in the world can take the place of persistence. Not talent – nothing is more common than unsuccessful men with talent. Not genius – unrewarded genius is almost a proverb. Not education – the world is full of educated derelicts. Persistence and determination alone are omnipotent.” – Calvin Coolidge.
W tłumaczeniu: „Nic na świecie nie zastąpi wytrwałości. Nie talent – nie ma nic powszechniejszego niż ludzie utalentowani, którzy nie odnoszą sukcesów. Nie geniusz – nienagradzany geniusz to już prawie przysłowie. Nie wykształcenie – świat jest pełen wykształconych odmieńców. Tylko wytrwałość i determinacja są wszechmocne.” – Calvin Coolidge.
Nieprzypadkowo pojawił się na początku tego wpisu powyższy cytat, tak jak nieprzypadkowo wybrałam właśnie takie zagadnienie na otwarcie bloga, na pierwszy post.
Aby zacząć naukę języka obcego, musi pojawić się potrzeba—czasem wewnętrzna, czasem zewnętrzna. Sama motywacja, choć ważna, często okazuje się niewystarczająca. Zdarza się, że działa jedynie do pierwszego niepowodzenia. Co więcej, wiele osób nawet nie podejmuje próby, przekonując siebie: „to nie dla mnie”, „nie mam głowy do języków”, „ja się do tego nie nadaję”, „uczyłem się kiedyś i i tak nic z tego nie pamiętam”, „to za dużo czasu”, „nie mam talentu” itd.
Często złe zdanie o sobie ma swoje korzenie w dzieciństwie. Czasami jeden nieodpowiedni komentarz determinuje nasze postrzeganie siebie na dalsze życie „Ty to jesteś noga z języków obcych” – i pozamiatane, kolokwialnie rzecz ujmując.
Wieloletnie doświadczenie w nauczaniu języków obcych—głównie niemieckiego, ale nie tylko—jak również w samodzielnej nauce, nauczyło mnie jednego: żadne wrodzone zdolności ani początkowa motywacja nie gwarantują sukcesu. Co więcej—uwaga!—wiele przeszkód, które wydają się nie do pokonania, wcale nie przekreśla możliwości osiągnięcia celu.
Mogłabym długo opowiadać anegdoty i przytaczać historie moich uczniów (a także własne), ale tym razem chcę ująć temat krótko i konkretnie. To nie osoby, które na pierwszy rzut oka wydawały się mieć naturalne predyspozycje czy wyjątkowy talent, osiągały najlepsze rezultaty. Sukces—rozumiany tutaj jako nabycie umiejętności skutecznego komunikowania się w języku obcym, a co za tym idzie często ostateczne zamieszkanie w kraju, którego języka dana osoba się uczyła, bądź codzienne posługiwanie się nim w pracy, osiągnęli ci, którzy wykazali się wytrwałością i determinacją. To siła charakteru, konsekwencja i głębokie przekonanie o własnej zdolności do nauki sprawiły, że te osoby nie zrezygnowały i krok po kroku posuwały się naprzód.
Często spotykałam osoby z silną motywacją i ważnym celem, które mimo wszystko porzucały naukę—ich zapał szybko gasł. Bywało jednak i tak, że wystarczył jeden impuls, jedno zdarzenie, które odmieniało ich podejście. Wtedy zapalali się jak rakieta i ruszali z miejsca, z determinacją dążąc do swojego celu aż po jego osiągnięcie.
Jeżeli opanowałeś/-aś język polski, masz także możliwość opanowania języka obcego. Każdy z nas musi przebyć do tego celu inną drogę. Może to być długa i wyboista ścieżka albo szybki marsz w przód, ale zawsze wymaga wytrwałości i samodyscypliny, a do tego dodałabym pewność siebie – pewność, że to się uda.
Ten wpis traktuje o samym początku drogi do wymarzonego celu, a jak wspomniałam, droga jest daleka i także o innych etapach i problemach, na które napotykamy ucząc się języków obcych będę tutaj pisać, a kolejny wpis już niebawem.
Jeżeli opanowałaś lub opanowałeś język polski, masz także możliwość opanowania języka obcego. Każdy z nas ma do tego inną drogę. Może to być długa i wyboista ścieżka albo szybki marsz w przód—ale zawsze wymaga jednej rzeczy: wytrwałości, a do tego dodałabym pewność siebie – pewność, że to się uda.
Ten wpis dotyczy właśnie początku tej drogi. Do wymarzonego celu często prowadzi daleka droga, a o jej kolejnych etapach i problemach, które mogą się pojawić podczas nauki języka, będę tutaj pisać.
Już niebawem pojawi się kolejny wpis!
A jakie są Twoje doświadczenia z nauką języków? Czy spotkała Cię kiedyś sytuacja, która odmieniła Twoje podejście? Podziel się swoją historią w komentarzu—chętnie przeczytam i być może zainspiruję się do kolejnych wpisów.